Onzekerheid

Herken je dat gevoel, dat je jezelf continue vergelijkt met anderen? Ik heb dat vooral op het gebied van uiterlijk.

Van verliefd naar lelijk
Zo nam ik pas geleden deel aan een secretaresse event op het werk. Elk half jaar wordt er een activiteit georganiseerd en komen we met alle secretaresses bij elkaar.  Ik had een leuk jurkje aan. In de winkel was ik meteen verliefd op de jurk en daarna kreeg ik overal waar ik het aanhad complimenten over de jurk. Niets aan de hand, zou je zeggen.

De hele bijeenkomst heb ik echter zitten kijken naar de outfits van anderen. Naar mooie little black dresses, spijkerbroeken met hippe blousen. Hoe meer leuke combinaties ik zag, hoe minder mooi ik mijn eigen jurk vond.

We doen het allemaal
Ik baal er soms wel eens van dat ik nooit eens gewoon kan genieten van een mooi kledingstuk of een goedzittend kapsel. Wat is dat toch dat wij als vrouwen (en misschien ook wel mannen) ons continue moeten vergelijken met een ander? Op twitter, facebook, youtube, of waar dan ook op internet. Overal vind je vrouwen die zich vergelijken met de model in magazines, dat familielid of die buurvrouw die volgens ons net even iets slanker is of dagelijks hardloopt of wat dan ook aan het doen is.

Minder waard
Wanneer je last hebt van een minderwaardigheidscomplex  net zoals ik, kan een kleine onzekerheid binnen een mum van tijd omslaan in een negatief zelfbeeld. Niet alleen is het jurkje niet meer mooi, maar ben ik eigenlijk veel te dik voor leuke kleding en kan ik beter gewoon een jute zak aantrekken. En waarom gebruik ik eigenlijk make-up. Van dat saai gezicht is toch niet leuks meer van te maken.

Positief denken
De oplossing voor mij, hoe afgezaagd ook, is positief denken. Ik vond het in eerste instantie een dooddoener. “Jah, duh. Als ik dat nou eens kon, dan had ik deze problemen niet”.

Wat bij mij soms helpt is om met een afstand naar de situatie te kijken. Dan zie je vaak dat de situatie anders is dan je denkt. In mijn geval zag ik kreukelige jurken en schoenen die duidelijk een poets beurt konden gebruiken. Maar weet je wat ik ook zag? Dat de desbetreffende personen daar geen moer om gaven en gewoon een hele leuke dag hadden. En ik uiteindelijk ook. Ik had goede gesprekken met mensen die mij leuk vinden en niet kijken naar je outfit.

Het moraal van dit verhaal
Wanneer je net zoals ik soms overvallen wordt door onzekerheid, neem eens een stap achteruit en kijk dan eens opnieuw naar de situatie. Grote kans dat je het ineens in een ander daglicht ziet.

Succes!

2 gedachten over “Onzekerheid”

  1. Zelfvertrouwen zou vanuit je innerlijk moeten komen, maar het is waar: voor vrouwen (en mannen ook wel) wordt zelfvertrouwen vaak gekoppeld aan je uiterlijk, inclusief je kleding en kapsel. Ik kon nog zo goed mijn werk doen en daar nooit klachten over krijgen, en dan nog een optater krijgen als iemand een opmerking maakte die negatief overkwam over mijn uiterlijk. Zelfs terwijl ik daar zelf niks om gaf. Ik zie het maar als een soort van onvermogen als anderen je op je uiterlijk beoordelen en niet op je kwaliteiten. Hun onvermogen, duidelijk.
    Positief denken is trouwens nog zo makkelijk niet, he? Maar het helpt wel.

    1. Positief denken is zeker niet makkelijk, maar ergens in de periode dat ik thuis zat is een knop om gegaan. Ineens lukt het. Dus ik maak er maar dankbaar gebruik van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.