White privilige

Ik heb heel lang getwijfeld of ik deze blogpost ging publiceren of niet. Het overlijden van George Floyd in Amerika heeft gezorgd voor een golf aan verontwaardiging en demonstraties over de hele wereld om aandacht te vragen voor de diverse vormen van racisme die nog steeds overal plaatsvinden. Voor mijn gevoeld buitelden actualiteitenprogramma’s, talkshows, bekende en onbekende Nederlanders over elkaar heen om te laten zien dat ze er mee bezig zijn of waren. Heeft het nut dat ik er op deze blog ook nog eens mijn zegje over ga doen?

Uiteindelijk heb ik besloten er toch iets over op te schrijven. Niet omdat ik zo graag wil laten zien dat ik ‘goed’ bezig ben, maar juist omdat ik tot de ontdekking kwam dat ik, diegene die altijd riep geen onderscheid te maken, zich onbewust tot bezig hield met racisme. Het is die gedachtegang en ontdekking die ik hier graag met jullie deel.

Mijn ouders hebben mij opgevoed met het gedachtegoed dat je een mens beoordeeld op zijn of haar daden en niet op de huidskleur, het land van herkomst etc. Jaren lang was ik daarom van mening dat ik goed bezig was. Ik was geen racist. Ik kwam juist op voor de medemens. Ik ging in discussie met iedereen die van mening was dat je een ander niet kon vertrouwen omdat ze er anders uitzagen of zich anders gedroegen. Ik behandel(de) iedereen met respect en dacht dat ik het goed deed.

Maar door de discussies van de afgelopen tijd ben ik in contact gekomen met de term ‘White Privilege’. Een term die ik wel eens hoorde, maar eigenlijk niet precies wist wat het nu inhield. Ik heb even opgezocht wat nu de officiële definitie is van het woord. Volgens de Cambridge Dictionary betekent White Privilige “the fact of people with white skin having advantages in society that other people do not have”. Oftewel het feit dat mensen met een blanke (ook wel: ‘witte’) huidskleur door deze huidskleur een beter uitgangspunt hebben in hun leven, en over privileges (voorrechten) beschikken die leden van andere etnische groepen niet hebben.[1]

Ik heb er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat ik door mijn blanke huid onbewust bepaalde voordelen heb gehad in het leven. Ik ben er altijd vanuit gegaan dat als je wil alles mogelijk is en dat iedereen gelijke kansen krijgt, zeker hier in Nederland. Dat racisme bestond, dat wist ik en ik nam mij ook altijd voor om daar niet aan deel te nemen. Dat ik dat echter onbewust al deed is iets wat ik nu begin te beseffen. Als ik nu terugkijk naar de ontzettende domme vragen die ik in het verleden gesteld heb aan mijn gekleurde collega’s, dan staat het schaamrood tot op mijn kaken.

Aan het feit dat ik geboren ben met een witte huidskleur kan ik niets aan doen. Wat ik wel kan doen is beseffen dat ik een privilege heb en mijzelf proberen te onderwijzen op wat dit privilege nu precies inhoudt. Door alle media aandacht over dit onderwerp heb ik nu aardig wat informatie en boekentips kunnen verzamelen waardoor ik hopelijk beter bewust wordt van wat mijn privilege inhoudt en hoe ik dat kan veranderen of in zetten om uiteindelijk een wereld te hebben waarin echt iedereen dezelfde kansen heeft.

 

Quotation: "Friendly reminder that White Privilege doesn't mean your life isn't hard, can't be hard, or was never hard... It means the colour of your skin will never be a factor in what's causing your difficulties."

 

 

0

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.